We belden aan bij bel nummer 78. Er klonk een zoemer, en toen een vrouwenstem
Yes? Gevolgd door gegiechel. Het was Kirsten, de Zweedse studiegenoot van Jing Jing.
‘You cannot come in just like that,’ zei Kirsten op verontwaardigde toon, gezien haar land van herkomst zat de rol van verdedigster van de vrouw haar als gegoten. ‘I want to see money.’
‘I have something special for you,’ was het enige dat ik kon verzinnen. Geert stond rustig de espresso te drinken die hij onderweg bij de Coffee company had gescoord.
Na enige gepingpong mochten we binnenkomen.
In de studentenflat waar ze woonde was het stil. De meeste studenten sliepen waarschijnlijk nog. De deur van de toekomstige bruid was te herkennen aan een papieren rode draak die bij de hals gescheurd was. De kop was geknakt en met plakband weer aan elkaar gezet.
We belden nog eens aan. De deur ging op een kier.
‘What do you want?’ Achter Kirstens steile blonde haren zag ik een glimp van Jing Jing. Ze droeg een jurk zoals ik die van de Barbies van mijn zusjes herinnerde. Tule. Een poppetje op een bruiloftstaart. Ze pakte haar rokken samen en trippelde naar de kamer. Daar zag ik vader Chang kaarsrecht op een stoel zitten. Moeder was met de sluier bezig.
‘We have plenty of dough for you, ’zei ik. In het schooltoneel was mijn rol beperkt gebleven tot een figurant.
Geert die zijn nieuwe digitale camera aan het uitproberen was, duwde me drie rode enveloppen in handen. Hij had er wat Monopoly geld ingestopt. Het beeld van de onberispelijke vader Chang. Zou hij dit waarderen? Ik had begrepen dat er vaak grote sommen geld werden overhandigd, jaren was er voor gespaard.
‘Okay, we will see if you men can keep your word.’ Kirsten trok de deur met een ruk open. In haar ene hand hield ze de buitgemaakte enveloppen met haar andere arm dwarsboomde ze de ingang. ‘But first I want you tot do the dishes so I know you will be good husband.’
Deze moderne twist aan het oude ritueel had ook Jing Jing niet verwacht. Blozend zag ze toe hoe Geert in haar keukenschortje de pannen van gisteravond deed. Moeder Wang had uitgebreid gekookt. Aan Geerts gezicht was te zien dat hij het nu wel mooi geweest vond.
In de slaapwoonkamer van Jing Jing was het matras van ouders Wang tegen de muur gezet. Een plastic krat diende als salontafeltje. Hierop stond een Chinese theeset.
‘Very old,’ zei Jing Jing eerbiedig terwijl ze Geert mee naar beneden trok en knielde. Vader Wang vertrok geen spier. Net had hij nog een heel betoog gehouden dat Jing Jing had samengevat als: hij vraagt waar de ouders van Geert zijn, die horen hier ook bij te zijn.
Geert schonk in. De thee gutste over de kleine kommetjes. Kirsten snelde toe met een vaatdoekje. Moeder Wang huiverde zichtbaar.
Vader Wang schoof twee enorme gouden armbanden om Jing Jings bovenarmen.
Haar moeders ogen stonden vochtig maar ze bleef glimlachen.
donderdag 21 februari 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten