Sanneke van Hassel

De Chinese bruiloft (werktitel)

Om half acht stond ik bij Geert op de stoep. Het was nog donker en de wind suisde om het flatgebouw waar hij op de negende verdieping woont. Na zes keer bellen deed hij nog steeds niet open. Ik pakte mijn telefoon.
Met een slaperige stem nam hij op: ‘Hee, Michiel, momentje…’
‘Geert, klootzak. Laat me erin, het is fucking koud.’
De glazen deuren openden zich. In de lift zag ik mezelf staan. Witjes, kleine ogen, het pak dat te ruim viel. Hoe kwam Geert op het idee om in december te trouwen? Waarom hadden hij en Jing Jing zo’n haast, stapten ze niet gewoon in juli in het huwelijksbootje?
Vlak voor de feestdagen moest het gebeuren, alsof het niet druk genoeg was. Op mijn werk moest ik van alles afronden. De afdeling planning had er goed de vaart in gezet. En mijn moeder hing om de dag aan de lijn of ik al wist wat ik met kerst ging doen.
In zijn badjas stond Geert in de deuropening.
‘We moeten over een uur bij Jing Jing zijn, eikel.’
‘Rustig maar, ik heb mijn kleren al klaargelegd. We zijn zo klaar.’
Op de salontafel stond een lege whiskyfles. Over de bank lag zijn trouwpak. Een afzichtelijk glimmend geval. Beneden lichtte de stad op. De ochtendfile op de brug. Ik liep voor het raam heen en weer terwijl Geert op zijn gemak koffie zette in de keuken.
‘Even voor de goede orde,’riep ik hem toe,’We moeten dus straks doen alsof we erin
willen en dan al die rode envelopjes overhandigen?'
‘Ja en dan worden we steeds geweigerd en moeten meer bieden. Het schijnt dat je daar wel
een half uur mee zoet bent.’
Jing Jing woonde in een studentenflat. Ik wist niet meer of die een galerij had.
‘En de deelgemeente, hoe laat worden we daar verwacht?’
‘De ambtenaar kon alleen om elf, dus we moeten behoorlijk opschieten.’
Ik lachte schamper. Opschieten was iets wat ik Geert in die tien jaar dat we elkaar kenden nooit had zien doen. Zijn cappuccino was niet op, nog één telefoontje, even naar de wc.
Om vijf voor half negen reed de auto de garage onder Geerts huis uit. Geert zag eruit als de directeur van een escortservice. Bij het pak droeg hij een paars glimmend overhemd.
‘Shantung-zijde,’ zei hij, ‘in China laten maken.'
Bij Jing Jing voor waren geen parkeerplaatsen. Geert zette zijn BMW op de stoep.